Dnia 19 stycznia 2006 roku wojskowy samolot transportowy Antonow An-24 słowackich sił zbrojnych zmierzał z misji pokojowej KFOR w Kosowie do lotniska w Koszycach. Na pokładzie znajdowało się 43 osób – 35 żołnierzy, 8 członków załogi i jeden pracownik resortu obrony.

Maszyna zniknęła z radarów wczesnym wieczorem w czasie zbliżania się do lotniska. Okoliczności wskazują, że piloci rozpoczęli zbyt wczesny zniżanie i uderzyli w szczyt wzgórza Borsó, w trudnym, zalesionym terenie w pobliżu Hejce, zaledwie kilka kilometrów od słowackiej granicy.

Katastrofa pochłonęła 42 życia – trzy kobiety i 39 mężczyzn – a tylko jeden mężczyzna, 27-letni żołnierz Martin Farkaš, przeżył to uderzenie. Pozostałych pasażerów nie udało się uratować mimo wysiłków służb ratowniczych z Węgier i Słowacji, które dotarły na miejsce w trudnych warunkach pogodowych i terenowych.

W następstwie tragedii odbyły się szczegółowe dochodzenia oraz działania ratunkowe, a katastrofa została uznana za największe lotnicze nieszczęście w historii samodzielnej Słowacji. Po południu 26 stycznia 2006 roku w Prešovie odbyła się uroczysta ceremonia z najwyższymi honorami wojskowymi, w której udział wzięli bliscy ofiar, przedstawiciele NATO i słowackiego rządu.

Co roku w miejscu katastrofy na wzgórzu Borsó odbywają się uroczystości upamiętniające ofiary, w tym składanie wieńców i modlitwy, które przyciągają zarówno rodziny poległych, jak i żołnierzy oraz przedstawicieli władz.

Dziś, dwa dziesięciolecia po tej tragedii, pamięć o tych, którzy zginęli na drodze powrotnej do domu, jest wciąż żywa i przypomina o cenie, jaką płacą ludzie za służbę i misje pokojowe poza granicami własnego kraju.


zdj. Kabóca / wikipedia.org